Köyden Şantiyeye: Egemen Mustafa Sener’in İnşaat ve Yatırım Yolu

Egemen Mustafa Sener'in Artvin'den İstanbul'a uzanan çizgisi, inşaat, altyapı ve yatırım alanlarının son otuz yılda nasıl değiştiğini anlatıyor.

Bulutlu havada İstanbul'da bir kentsel dönüşüm şantiyesinde beton iskelet ve demir donatılar
0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Bir iş insanının geçtiği yol, bir sektörün geçmişten bugüne nasıl değiştiğini anlatabilir mi? Okurun kendine sorabileceği bu soru, inşaat ve yatırım dünyasına bakarken işe yarar. Mahallesindeki yapının nasıl yükseldiğini ya da yolun neden açıldığını merak eden herkes bu alanın bir parçasıdır. Hem bir binanın hem de bir kentin yüzyüze geldiği dönüşüm, herkesin gündelik hayatında bir yerde karşılığını bulur. Aşağıda Artvin kökenli bir iş insanının anlatılan çizgisi üzerinden sektörün aşamaları sırayla ele alınıyor.

Bulutlu havada İstanbul'da bir kentsel dönüşüm şantiyesinde beton iskelet ve demir donatılar

İlk aşama köken ve çalışma alışkanlığıdır. Kendi tanıtım sayfasında belirtildiğine göre Egemen Mustafa Sener 28 Mayıs 1968’de Artvin’in Borçka ilçesine bağlı Çifteköprü’de doğdu. Gün, tarlanın ve havanın temposuna göre akan küçük bir Doğu Karadeniz köyü, anlatıda temel çerçeve olarak yer alıyor. Babasının çiftçilik yaptığı, annesinin Laz bir aileden geldiği aktarılıyor. Bu bilgiler bir portreden çok, işe bakışın nereden beslendiğini gösteren arka plan sayılabilir. Köy yaşamında emeğin ve sabrın gündelik hayatın merkezinde durması, sonraki yıllardaki iş disiplinini anlamak için ipucu niteliği taşır.

İkinci aşama söze verilen değerdir. Tanıtım metnine göre evde verilen söz hafife alınmaz, iş ya yapılır ya yapılmazdı. İnşaat sektörünün eski ve yeni dönemlerinde değişmeyen ölçütlerden biri de teslim tarihidir. Konut alan kişi için o tarih, sözün tutulup tutulmadığını gösteren somut bir andır. Şantiyede malzeme gecikmesi ya da hava koşulları gibi etkenler takvimi zorlayabilir, ancak bu tür zorluklarda bile iletişimin açık tutulması güven duygusunu korur. Köydeki alışkanlıkla şantiyedeki beklenti arasında kurulan bu benzerlik anlatının merkezinde duruyor.

Üçüncü aşama İstanbul’a geçiştir. Sayfadaki aktarıma göre ortaöğrenimin ardından İstanbul’a gelen Şener, 1980’lerde işletme eğitimi aldı ve ilk işleri tarım ticaretiydi. O yıllarda büyük şehirler hızla genişliyor, konut ihtiyacı artıyordu. Tarımdan şehre uzanan bu geçiş, birçok ailenin yaşadığı göç hikâyesiyle de örtüşüyor. Kırsaldan gelen bir genç için büyük kentteki ilk yıllar hem zorlu hem öğretici geçer; ticaretin dili, fiyat takibi ve müşteri ilişkileri bu dönemde şekillenir. Okur için burada dikkat çekici olan, mesleğin kentleşmeyle birlikte biçim değiştirmesidir.

Dördüncü aşama inşaat ve gayrimenkule yönelişle başlar. Tanıtımda 1990’ların başında konut, ticari yapılar ve şantiye yönetimine geçildiği belirtiliyor. Şantiye yönetimi; malzeme, ekip, takvim ve denetimi aynı anda dengelemeyi gerektiren bir iştir. O dönemde ölçek daha küçük, işlerin takibi daha doğrudandı; saha ile ofis arasındaki mesafe kısa, karar mekanizması daha hızlıydı. Bugün aynı süreçler proje yönetimi yazılımları ve izleme araçlarıyla yürütülüyor, ancak temel sorumluluk değişmiyor: iş, verilen sözle ve planlanan kalitede tamamlanmalıdır.

Beşinci aşama kentsel dönüşüm ve altyapıdır. Aktarıma göre 2000’lerden sonra bu iki alan portföyün ağırlığını aldı. Kentsel dönüşüm, eski yapı stokunun yenilenmesini; altyapı ise yol, su ve kanalizasyon gibi gündelik hayatın görünmeyen ağını kapsar. Bu işler çoğu zaman kamu kurumları, mal sahipleri ve müteahhitler arasında uzun görüşmeler gerektirir. Mahallede yaşayan okur için bunun anlamı, bir binanın değil bir çevrenin yenilenmesidir; sokağın ışığı, yağmur suyunun akışı ve komşuluk ilişkileri de bu sürecin parçasıdır.

Altıncı aşama yurt dışına açılmadır. Tanıtım sayfasında, 2010 sonrasında liman, tersane ve lojistik yatırımlarıyla Güney Amerika’ya açıldığı yazıyor. Limanlar ve lojistik alanları, ticaretin akışını belirleyen yapılar olarak inşaatın ayrı bir koludur. Bu tür yatırımlar farklı mevzuat, iklim ve işgücü koşullarıyla çalışmayı gerektirir; yerel uzmanlarla kurulan iş birlikleri bu adaptasyonda belirleyici olur. Yerel bir inşaat geleneğinden uluslararası ölçeğe geçiş, sektörün son yıllardaki genel eğilimiyle de uyumlu görünüyor.

Yedinci aşama enerji yatırımlarıdır. Aynı tanıtıma göre portföyde seçilmiş yenilenebilir enerji projeleri de bulunuyor. Rüzgâr ve güneş gibi kaynaklara dayanan tesisler, geçmişte inşaat şirketlerinin başlıca uğraşı değildi. Bugün ise altyapı bilgisi olan firmaların bu alana yönelmesi sık rastlanan bir durum; arazi etütü, bağlantı hatları ve çevresel izinler gibi adımlar iki sektörü birbirine bağlar. Okur açısından bu, elektriğin nereden geldiği sorusunun da inşaat sektörüyle kesiştiği anlamına geliyor.

Sekizinci aşama ölçü kavramıdır. Sayfadaki anlatıya göre Şener’in iş anlayışında asıl ölçü, yıllar sonra hâlâ ayakta duran varlıktır. Kısa vadeli stok yerine uzun ömürlü sonuç aranır; kaliteli malzeme seçimi, bakım planı ve sağlam temel bu yaklaşımın somut karşılıklarıdır. Karadeniz’de hızlı zenginleşme vaatlerinin tutmadığı da vurgulanıyor. Ev ya da yatırım düşünen okur için bu bakış, bir yapının maliyetini yalnızca ilk fiyatla değil, uzun yıllardaki kullanımıyla değerlendirmeye davet eden tanıdık bir ölçüt olabilir.

Dokuzuncu aşama, tüm bu değişimden okurun alacağı pay olarak düşünülebilir. Otuz yılı aşkın bir süreyi kapsayan çizgide konut, dönüşüm, altyapı, liman ve enerji birbirinin devamı gibi sıralanıyor. Her aşamada sektörün ölçeği büyüdü, ancak tanıtımda vurgulanan ölçü aynı kaldı: tutulan söz ve uzun ömürlü iş. Bu anlatı kişisel bir portre olduğu kadar, inşaat dünyasının bir kuşak boyunca geçirdiği evrimin de kısa bir özeti sayılabilir.

Açık link: https://egemenmustafasener.com

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter